Test

วันอาทิตย์, พฤษภาคม 14, 2560

One day Diary by innobun EP.09 : Reunion , Nutsume yuujinchou

เมื่อวาน (13-05-2017) inno ไปงาน Reunion เพื่อนสมัยมัธยมมา
สถานที่คือสโมสรทหารบก-วิภาวดี 
ห้อง VIP คาราโอเกะ


ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ( ถ้าไม่นับรวมเพื่อนแต่งงาน )
ที่มีจำนวนคนมาเยอะสุดๆ นับคนขาดได้ไม่เท่าไร 
ในห้องมี 40 คนมาประมาณ 30 คน
พร้อมหน้า พร้อมตาแทบนึกไม่ออกว่าใครหายไปบ้าง

เสียงดังมากมายเพราะคุยกันแข่งกับเสียงคาราโอเกะ
ที่เปิดเพลงสมัยมัธยม สมัยกรี๊ดศิลปินอะไรแบบนั้น


inno รู้สึกว่าบรรยากาศ ไม่เปลี่ยนไปเลย
เหมือนตอนเรียนอยู่ไม่มีผิดเพี้ยน 
ถึงบางคนจะต้องวิ่งป้อนข้าวลูก 
บางคนก็ประกาศแต่งงานแจกการ์ด 
บางคนก็เพิ่งได้แฟนคนแรก
บางคนก็เพิ่งคลอดลูก .. 

มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปในแต่ละคน
แต่ความรู้สึกภาพรวมในห้อง ไม่เปลี่ยนเลย 
(โวยวายกันเหมือนเดิม)

inno เพิ่งดู Anime เรื่อง Nutsume Yuujinchou จบไป
ดูครบทุกภาค ตอนนี้กำลังตามภาค 6 ตอนต่อไปอยู่
เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งได้รับรายชื่อบันทึกสหาย (ชื่อภูติ ผี ปีศาจ)
จากคุณยายเป็นมรดกตกทอด จะมีเจ้าของรายชื่อมาทวงชื่อ
กับภูติ ผี มาตามหาบันทึกเพื่ออำนาจเหนือเจ้าของรายชื่อ
 เป็นแนวดราม่า , มิตรภาพ , ข้อคิดและออก Y หน่อยนะ ในความรู้สึก 
สนุกดูได้เรื่อยๆ จะเห็นพัฒนาการของตัวละคร และเพลงประกอบเพราะมาก บอกเลย


คือมาโยงเข้ากับเรื่องนี้ได้เพราะว่า ..
ในเรื่องจะมีเหตุการณ์เกี่ยวกับอดีตของตัวละครมาเล่าให้ฟังเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นตัวหลัก (นัทซึเมะ ทาคาชิ) หรืออดีตของภูติ ผีต่างๆ
ของนัทซึเมะเป็นอดีตที่ไม่ค่อยน่าจำเท่าไร 
เรียกว่าเป็นเด็กมีปม มีปัญหาก็ใช่เลย

ที่ inno บอกว่าตัวละครมีพัฒนาการเพราะว่า

ทุกตัวละครมีเรื่องการยอมรับ เข้าใจ หาสาเหตุ 
ทำความเข้าใจในเหตุการณ์และยอมรับในสถานการณ์แทบจะตลอด
 ดูจริงดี ไม่เวอร์ไป
มีหลายประโยคที่มาปรับใช้ คิดต่อได้ 

 Reunion 
ถ้าเป็นเมื่อก่อน inno คงไม่สนุก ไม่มีความสุขเท่าไร
ที่ต้องมาเจอเพื่อนเก่า เพราะ inno เคยรู้สึกว่า
บางอย่างในอดีตอยากให้หายไป อยากไปแก้ไขใหม่ 
อยากทำให้เป็น อย่างที่เราคิด

แต่ก็ไม่สามารถทำได้ 

ช่วง 2-3 ปีที่เกิดเป็น innobun 
ทำให้เข้าใจ และคิดอะไรได้มากขึ้น 

( และพอดีมากที่ได้ดูเรื่องนี้
ถ้าไม่ดูตอนนี้ อาจไม่เข้าใจ เก็บเกี่ยวอะไรได้มากขนาดนี้ก็ได้
เป็นเวลาที่เหมาะเจาะ พอดีจริงๆ )


บางเหตุการณ์เราไม่สามารถทำให้หายไปได้
ถึงจะลืมได้ แต่ก็ไม่เคยหายไปจากช่วงเวลาของชีวิต
เศษเสี้ยวต่างๆของแต่ละเหตุการณ์
ประกอบให้เป็นตัวเรา ในทุกวันนี้เนี่ยแหละ
ยอมรับ และปล่อยผ่านไป

แล้วเป็นเราในอย่างที่เราอยากให้เป็น

เป็นความคิดที่ได้จาก 2 เหตุการณ์ใน Time Line ชีวิต
เลยมาเขียนไว้บอกเล่าให้กันจ้ะ 

ปล. Sticker Line innobun Vol.03 อนุมัติแล้วเรียบร้อย
แต่ยังไม่ได้กดวางขาย เพราะยังคิดเรื่อง โปรโมตไม่ออก
ถ้าวางขายเมื่อไรจะมาบอกกันจ้ะ 

เจอกันใหม่โพสต์หน้า
#innobun














วันอาทิตย์, พฤษภาคม 07, 2560

One day Diary by innobun EP.08 : เปลี่ยนStageที่เยาวราช

เบื่อกันบ่อยไหม ?
แบบว่า เบื่อๆ ไม่รู้ทำไรดี 
หรือ 
เบื่อๆอ่ะ อยากออกไปข้างนอก แต่ไม่รู้เหมือนกันจะไปไหน

เป็นบ้างไหม ?
inno เป็นนะ 
และ inno ไม่รู้เหมือนกันว่า ความเบื่อของแต่ละคนมีปริมาณมาก - น้อย ขนาดไหน
บางทีอาจจะเบื่อมาก มาก จนซึมเศร้าไปเลยก็ได้
( เรื่องให้น่าเบื่อก็มีหลายอย่าง เจอทีละเล็กทีละน้อยค่อยสะสม
กลายเป็นเบื่อหนักมากก็มี )

" ถ้าเบื่อให้หาอะไรทำ "
บางทีวิธีนี้ก็ไม่ได้ผล เพราะไม่รู้จะทำอะไร
inno ใช้วิธีเปลี่ยน บรรยากาศ
ขอเรียกว่า เปลี่ยน Stage
คือ
ย้ายออกจากที่เดิม 
รวมถึงเวลาทำงานเหมือนกัน ถ้าตอนไหนเบื่อๆ
inno ก็ลุกเดินเลย ไปครัว ไปห้องน้ำ ไปหาขนมกิน
ไปทำอะไรก็ได้ให้เปลี่ยนจากที่เดิมๆที่เรากำลังเผชิญอยู่

มุมนี้ให้บรรยากาศได้ดี ตึกเก่าๆ 2 ชั้น รถตุ๊ก ตุ๊กวิ่ง
และมี 7-11 ที่ป้ายก็เก่าตามสภาพตึกรอบข้าง
inno ว่าดูเข้ากันประมาณหนึ่ง ถึงป้าย 7-11 จะดูแย้งตาบ้างก็เถอะ
เป็นความผสมของใหม่และเก่าที่เกิดขึ้นตามสภาพ 
(  ขยายสาขาได้ก็ขยาย พื้นที่ตรงนั้นไม่ได้อนุรักษ์ ก็ไม่ต้องกลมกลืนอะไรมาก )


จริงอยู่ที่พอเราเปลี่ยนบรรยากาศ เปลี่ยน Stage แล้ว
เราก็ต้องกลับมาเผชิญหน้าเหมือนเดิม ( อีกแล้ว )
ตรงนี้ .. ต้องทำความเข้าใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
เหตุผลที่ต้องทำ ต้องเจอ ต้องมี
ถ้ามีเหตุผลเพียงพอที่ต้องเจอต่อไป ก็ทำต่อ
ถ้าไม่มีอะไรจะต้องอยู่เจอ ก็บายยย ออกมาจากตรงนั้น

เปลี่ยน Stage สำหรับ inno คือดีงามมากนะ บอกกงๆ
inno รู้ตัวว่า ชอบคิด ชอบสังเกต 
เวลาไปเจออะไรใหม่ก็จะหัวแล่น หัวพุง มีไอเดียเกิดตลอดเวลา

โรงแรมคลีโอพัตรา 
inno เพิ่งรู้นะว่าแถวนั้นมีโรงแรมเก่าๆค่อนข้างเยอะ
รูปนี้ชอบมากที่ทั้งรถ ทั้งอาคารอายุไปด้วยกันได้


บางทีเปลี่ยน Stage ของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน
บางคนอาจจะแค่ดูหนังสักเรื่อง
ฟังเพลงสักเพลง
กินข้าวสักมื้อ
เค้กสักก้อน 
เท่านี้ก็เปลี่ยนบรรยากาศเก่าๆ อารมณ์เดิมๆแล้ว


สีขาวๆเป็นสันที่โผล่ขึ้นมาคือ ผนังกั้นไฟ ที่จะลามไปแต่ละหลัง
inno เคยเรียน ( ถ้าจำไม่ผิดนะ )
ให้บรรยากาศเก่าๆได้ดี ถึงจะทาสีใหม่ที่พยายามใช้สีเหมือนเดิม 
แต่ inno ว่าสีสดไปหน่อย 555+ ขอตุนๆกว่าดีจะ ฟินมาก
ยังไงก็รู้สึกดี .. ที่เค้ายังรักษาไว้


( แล้วแต่จริตคนนะ ลองถามตัวเองดูว่าเป็นคนแบบไหน ชอบอะไร
เวลาจะเปลี่ยน Stage เปลี่ยนบรรยากาศ จะได้เลือกที่ เลือกกิจกรรมได้ถูกใจ )


ภัคตาคารไช่น่าทาวน์ กับ โรงแรมเซียงไฮแมนชั่น 
เป็นความร้อนเย็นที่ติดกัน
ทำไมนะหรอ ? 
เพราะตอนเดินผ่าน ภัคตาคารมีครัวติดด้านหน้า 
ส่วนโรงแรมแอร์เย็นไหลมายันถนน 555+
ด้านหน้ามีร้านขายเกาลัด เลือกอากาศไม่ถูกเลยทีเดียว
เป็นอาคารที่ให้อารมณ์จีนๆ กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมด้วย inno ชอบ


เปลี่ยน Stage สำหรับ inno คือ ได้พักสมอง ได้พักความคิดเดิมๆ
หรือที่เราเรียกว่าชาร์จแบตๆ นั่นแหละ
ให้เวลาสมองที่กำลังประมวลผลลัพธ์ หรือคำตอบที่เราก๋ง ก๋ง ออกมา
ลองหาเวลา หากิจกรรมที่เปลี่ยน Stage ดูนะคะ

ขนมปังสังขยา นมสดร้อน ชาเขียวเย็น
ทั้งหมด 80 บาท อิ่มมาก 
ร้านในเยาวราชจะมีที่นั่งที่บางทีเรามองไม่เห็น
บางร้านก็นั่งรวมกัน 
inno ชอบร้านที่กินได้เลย รอก็รอแป๊ปเดียว
ร้านนี้ไปนั่งหลังตู้โทรศัพท์ คือถ้าไม่ถามก็ไม่รู้ว่ามีที่นั่งด้วย


ถ้ามาเยาวราชก็ต้องมีป้ายห้างทองสีแดง
เป็น Signature ที่เด่นมาก
อย่าเขินที่จะยกกล้องขึ้นมาถ่าย
เพราะใครไปใครมา ไม่ว่าไทยหรือเทศ ถ่ายรูปป้ายรูปตึกกันทั้งนั้น
คิดจะเก็บภาพ ก็ยกกล้องเลยค่ะ 
ความทรงจำบางทีก็ต้องมีหลักฐานนะ 

----------------------------------------------------------------------------

#innobun